Wat een feest! Ongeveer 3 jaar na de start van onze datingsite is de eerste Wandeldate baby geboren! Lees het spetterende succesverhaal van Marco ❤️ Françoise.

Op 8 september 2015 schreef Françoise bij haar opzegging:

De tijd zal het leren maar op 10 augustus jl. meldde ik mij aan en op 11 augustus had ik leuk contact met een jongeman via wandeldate. Op vrijdag 14 augustus zijn we gaan wandelen in Orvelte en op vrijdag 21 augustus vroegen wij verkering aan elkaar. We zijn nog steeds samen en ik hoop dat wij een mooie toekomst met succes en plezier voor ons hebben. Afgelopen zondag in elk geval een heerlijke boswandeling samen gemaakt, was weer fijn en gezellig!

Op 1 oktober 2015 schreef Marco bij zijn opzegging:

k heb een topper ontmoet
Swaas ofterwijl Françoise ..
gaat allemaal helemaal top, ook t wandelen ha ha
dus k zeg op
dikke verkering op mn 43e en t bevalt prima
bedankt voor alles
met vriendelijke groeten,
marco

En 2 jaar later mogen we het hele verhaal van deze twee geluksvogels delen: 

Het Succesverhaal van Françoise en Marco

(Zij was toen 41, hij 42 en beiden woonden in Zuid-Holland)

Françoise

Het was zomer 2015. Ik wist dat er een groep actief was in Den Haag genaamd Citée. Het idee hierachter is met uiteenlopende mensen met verschillende interesses leuke dingen doen. Op zaterdag 8 augustus ging ik mee met de aangeboden duinwandeling. Tijdens deze wandeling bemerkte ik dat het al wandelend heel prettig praten is. Je merkt snel wat de interesses zijn, of iemand leuk gezelschap is en of het klikt. 

Die avond was ik bij mijn vriendin Linda. Ik vertelde over de prachtige dag in de Haagse duinen en dat wandelen een top ontmoeting kan geven. Linda zei: ‘daar is ook een website voor, DeWandeldate’. Ik dacht: briljant! 

Op zondag wilde ik bijkomen. Op maandag heb ik Linda geappt: ‘welke website was dat nou?’ En die dag, op 10 augustus heb ik me ingeschreven. Als voorstel in mijn profiel schreef ik: een Boswandeling in het Haagse Bos. Daar woonde ik toen dichtbij.

Ik klikte door de profielen van de heren. Marco trof ik er ook tussen maar in een boevenpak mét zonnebril. Ik dacht, die wil wel rondkijken maar niet met zijn gezicht op de foto. Hem liet ik links liggen. Wel stuurde ik 6 hartjes aan anderen, daar hoorde ik niets van. 

Op dinsdag, 11 augustus, kreeg ik een e-mail van Marco. Enthousiast geworden van mijn profielfoto en met korte bewoordingen gaf hij te kennen contact te willen. Ook had hij zijn gegevens meegestuurd waaronder zijn 06 nummer. Dat vond ik positief, hij was toch transparant.

We hadden vanaf het begin leuk contact. Al snel gingen we over op whatsapp. Het was superleuk, hij was eerlijk.

Ik ging eten bij goede vrienden en schreef Marco dat ik niet te lang kon appen. Hij stuurde mij nog wel een foto van zijn jukebox met daarop 3 flessen wijn: rood, wit en rosé. Hij vroeg: ‘Welk plaatje mag ik opzetten? En welke wijn mag ik voor jou inschenken?’ Dat vond ik romantisch en superlief. Ik vroeg: Heb je ook bier? En doe maar Elvis Presley.

Het was vakantietijd. Ik had mijn vakantie er al op zitten. Eigenlijk wilde ik aan de slag maar de mensen die ik nodig had voor mijn werk waren op vakantie. Ook Marco was nog op vakantie. Hij had aangeboden samen een wandeling te maken in Drenthe, daar verbleef hij, op een camping. Ik had het afgeslagen want ik zou mijn zusje met haar gezin van het vliegveld halen en werken. Die vlucht werd verplaatst naar een andere dag en omdat ik ook niet met mijn werk verder kon vanwege de vakantieperiode dacht ik: “ach wat zou het? Ik spring in de auto en rijd naar Drenthe voor een dagje wandelen in eigen land.” Marco vond het reuzeleuk dat ik mijn plannen kon wijzigen en zat netjes aangekleed op mij te wachten bij de ingang van camping de Boerhaarshoeve in Grolloo. 

Hij liep mij tegemoet en ik dacht gelijk: “goh, wat een joviale vent!” Hij had zich verrassend netjes aangekleed zo op vakantie: een pantalon, nette schoenen en een overhemd. Hij had er duidelijk werk van gemaakt, dat kon ik waarderen.

We gingen wandelen in Orvelte. Een historisch dorpje niet ver daar vandaan. We gingen eerst zitten op een terrasje, we hadden dorst. Hij gaf mij een kus op mijn wang. Ik dacht: Waarom? Later dacht ik: dat is zijn manier om mij gerust te stellen. Daarna gingen we lunchen. We aten boterhammen met kroketten. Ik at ze beiden met bestek, Marco drukte de kroketten plat en at uit het vuistje. Ik hoor het mijn Oma nog zeggen, “boterhammen uit het vuistje eten is voor bouwvakkers”. Het klopte als een bus, Marco had jaren in de bouw gewerkt. We konden diezelfde dag nog hartelijk lachen om hoe ik hoopte dat hij zijn tweede boterham met kroket misschien wel met bestek zou nuttigen net als ik.....

Later tijdens de wandeling door Orvelte bleek dat wij een gemeenschappelijke interesse hadden voor vogels en de televisie afleveringen van ‘De Baardmannetjes’.

Ik dacht steeds meer: dit is oké, het voelt goed, het is gezellig, de sfeer is fijn en we hebben een leuke dag. 

Daarna spraken we af in Voorburg, dichtbij waar ik woonde. We gingen naar Park Hofwijck langs de Vliet. Daar is een Buitenplaats en een museum, waar Constantijn en Christiaan Huygens hebben gewoond. We wilden de audiotour doen. Marco bleek echt geïnteresseerd, hij gaat graag naar musea.

Met zo’n audiotour ben je stil. Toen viel zijn lichaam mij pas goed op. Ik voelde mij erg tot hem aangetrokken maar hij luisterde aandachtig. We hebben keurig alles afgeluisterd, zelfs de achtergrond informatie. Daarna hebben we de tuin met rozen bezocht. Daar viel onze eerste zoen. Ik vond het fijn. Hij vond mij mooi. Alles was prachtig. Ik kan niet anders zeggen.

De derde keer gingen we naar het Haagse Bos. September was volop in gang en dus ook het werken. We hadden minder tijd voor wandelingen en gingen met onze dates vaker uit eten.

Marco heeft een autorijschool en werkt lange dagen. Om elkaar te zien reisde ik vaak af naar Westmaas. In zijn huis bleek van alles te doen, ik ging keihard aan de slag. In november bemerkte ik dat ik het fijner vond bij hem te zijn dan in mijn eigen huis. Wij besloten te gaan samenwonen en op 15 december trok zijn neef uit zijn huis naar zijn aangekochte woning, betrokken huurders mijn woning en trok ik bij Marco in. Allemaal rap maar precies pas en perfect!

Marco en ik hadden allebei een kinderwens naast dat Marco uit een eerder huwelijk al twee zonen heeft. In november 2015 stopte ik met de pil. Het was mij nog niet eerder gegeven om zwanger te blijven in mijn eerdere relatie. In september 2016 echter bleek ik zwanger en in oktober besloten wij ook te gaan trouwen. De baby was verwekt tijdens onze vakantie in Zuid-Frankrijk.

In oktober was ik 9 weken zwanger. We hadden onze eerste echo laten maken en het zag er goed uit. Wij hebben het daarna snel zijn ouders verteld. Om het mijn ouders te vertellen, dienden wij af te reizen naar de plek van verwekking. Aansluitend hebben we daar een korte vakantie aan toegevoegd. Qua wandeling hadden wij dit keer bedacht naar Villa de Rotschild te gaan in st Jean cap Ferrat. Aan het einde van een watertrap bevindt zich daar een idyllisch liefdesprieeltje. Daar zakte Marco door zijn knieën en vroeg mij te huwelijk. Ik zei volmondig: ‘Ja.’  en voelde mij zielsgelukkig met onze baby in mijn buik. Op 21 januari 2017 zijn we getrouwd.

En op 29 april 2017 is onze zoon Cédric geboren.

Deze foto's zijn gemaakt in oktober, op de dag dat hij werd gedoopt. Ik ben rooms-katholiek, Marco is Nederlands Hervormd. Westmaas is een klein dorpje. Het is fijn dat hij hier gedoopt is.

Ik ben hier heel blij en gelukkig. 

Als beroep ben ik edelsmid en kon mijn atelier meenemen. Mijn werkbank staat nu hier.

Kleine anekdote: Marco is op 21 september jarig. De eerste verjaardag als duo ontmoette ik zijn vrienden voor het eerst. Uiteraard kwam de vraag hoe wij elkaar hadden leren kennen. Ik antwoordde, via DeWandeldate.nl. Iedereen begon heel hard te lachen, want Marco was helemaal nog geen wandelaar.

Maar sinds we elkaar kennen gaan we dus regelmatig wandelen. We zijn ook allebei liefhebbers van vogels. We hebben ons aangemeld als lid van Hoeksche Waards Landschap. We hebben al een aantal wandelingen gemaakt. Zoals naar een beverburcht en de zeearenden gezien op Tiengemeten.

Op vakantie en in de weekenden kiezen we ervoor te wandelen. In de Hoekse Waard, in Oostenrijk, in Frankrijk en ook aan de Franse kust. We kiezen heel bewust wandelroutes, wandelen is super! Ook bezoeken wij graag historische plekken en musea tussen het wandelen door. 

Nu, met de baby, wandelen we wat minder. Voor Cédric staat al wel de Backpack klaar. Zo’n rekje waarin we hem mee kunnen nemen. Hij is nu bijna 7 maanden dus nog iets te klein. Als hij wat groter is, gaan we weer met ons drietjes wandelen. 

Aanvulling van Marco

Ik had via Facebook op een bericht van DeWandeldate gereageerd, als grapje. Toen kreeg ik een antwoord terug, iets in de trend van: als je A zegt, moet je ook B zeggen. Ik heb toen de handschoen opgenomen en heb me ingeschreven. Ik was eerlijk gezegd niet zo’n wandelaar in die tijd. Dat kwam pas later. Het is een heel leuke manier om iemand te leren kennen. Spontaan en ongedwongen. Je voelt je vrijer.

Het ging bij ons allemaal heel snel. Dat heeft ook met onze leeftijd te maken. Je kunt nog wel 5 jaar wachten. Maar waarom zou je?  

Waarom had je die nickname gekozen, Don Quichotte? Ik vond dat een romantisch, grappig figuur. Een man die tegen windmolens vecht. Met humor en het hart op de goede plek.

Waarom had je dat pak aan op je profielfoto? (een boevenpak, met streepjes en een nummer): Ik vond dat een mooi pak. Ik had hem in een Carnavalswinkel gekocht. Ik wilde het kaf van het koren scheiden. En op deze manier mensen met humor treffen. 

 

Wil je méér Wandeldate verhalen lezen?

Françoise en Marco deelden hun succesverhaal. Ook andere (ex) leden vonden elkaar via DeWandeldate en schreven hun verhaal: 

Deel ook jouw Verhaal!

Heb je ook een nieuwe relatie (of vriendschap) via DeWandeldate? Vertel je Succesverhaal en kies je favoriete Wandelgids!

Word ook lid en volg DeWandeldate

    Het e-mailadres wordt niet getoond op de website.