De Nacht van de Vluchteling. In een onbewaakt ogenblik heb ik mij er voor opgegeven. Wandelen van Rotterdam naar Den Haag om geld bijeen te brengen voor noodhulp voor vluchtelingen wereldwijd. Afstand: 40 km. Dat betekent trainen. En dan komt ‘Wandelen rond de Veerse Wateren’ voorbij. Op 2 april een wandeling van 22 km, van Middelburg via Veere naar Arnemuiden.  

Dikke pech, ik heb al drie afspraken op 2 april. De Voorzienigheid grijpt in. Vrijdagmorgen blijkt dat 2 afspraken niet door gaan. De derde afspraak gaat ook niet door vanwege dringende verplichtingen in Middelburg. Ik ben beschikbaar voor de Veerse Wateren.

Middelburg is ver weg van de Randstad. Twee uur sporen. Ik ga wat eerder van huis. Je weet maar nooit met Vadertje Spoor in het weekend. Ja hoor: drie kwart van de treinen van Den Haag Centraal  lopen niet vanwege ‘werkzaamheden aan het spoor. U moet rekening houden met drie kwartier tot een uur vertraging.’ Het aardige is dat het  omroepbericht doet voorkomen dat je eigenlijk erg blij moet zijn met alle vertragingen want ze doen het allemaal voor jouw bestwil. Gelukkig geen vertraging naar Den Haag HS en daar neem ik de trein naar Middelburg. Om kwart over tien ter plaatse.

Als je het station uitwandelt heb je het idee in een andere wereld te zijn. De zon schijnt, het tempo is rustiger en Middelburg ligt aan je voeten. Over drie kwartier verzamelt de groep, dus alle tijd voor een latte macchiato met appeltaart op het terras van  de Brasserie aan de overkant van het water. Het Zwitserleven vakantiegevoel. Voor ik het weet is het 11 uur. Even een stoute gedachte: ik zit hier wel heerlijk in het zonnetje. Als ik nu eens …  Nee, toch maar naar de overkant. In de stationsrestauratie is de Wandeldate familie bijeen. Een beetje onwennig voor de een, voor wie het de eerste keer is, een ander vertelt luidruchtig van zijn heldendaden: onweer, bliksem, stortregen, weet je wat we deden ….? Hij blijft ons het antwoord schuldig, want Irene van Wandeldate heeft het woord. Welkom, introductie van onze gids en boswachter Arno en ‘het is kwart over elf, we gaan beginnen’.

Wat is Middelburg een prachtige stad. We lopen langs de Norbertijnen Abdij uit de 12e eeuw met het mooiste Provinciehuis van Nederland, de Lange Jan, een baken voor heel Walcheren, de oude stadsmuur met de Noordpoort, en via de Noordweg gaan wij het Zeeuwse landschap binnen. We wandelen via landwegen, jaagpaden (voor de trekschuit), bospaden, om drie uur later via de Veerse Kreek Veere te bereiken. De Veerse Kreek is een van de dijken die in 1944 is gebombardeerd om Walcheren onder water te zetten.

Wie zijn ‘wij’ vraagt de lezer zich af. Wij, zijn zeven vrouwen en zes mannen. Irene heeft een mooi palet bijeengebracht, want behalve onze boswachter als uitstekende gids hebben we een verzorger voor demente bejaarden (je weet maar nooit), een apothekersassistente (heel handig voor pleisters en aspirine), en een vleermuizendeskundige die ons een fascinerend inkijkje geeft in het vleermuizenleven, dit naar aanleiding van de vele vleermuizenkooien op de bomen langs de kant van het bospad. Het Zeeuwse contingent bestaat uit twee communicatieve dames uit Goes, waarvan er een tot haar verrassing haar zus als deelnemer mag begroeten. De rest komt  uit de Randstad, Brabant en Gelderland. Een Nijmeegse moet om half zes haar bed uit om op tijd in Middelburg te zijn.

Wat ligt Veere daar prachtig aan het water met al die karakteristieke huizen uit de 17e eeuw. We voelen nu toch wel dat wij gewandeld hebben en strijken dankbaar neer bij het Waepen van Veere. Hier scheiden de geesten zich in de hardvochtigen en de zachtmoedigen. De eerste groep besluit buiten te gaan zitten: het is best lekker ook al is het koud. De tweede groep vindt de wandeling koud genoeg en trekt naar binnen. Na een uurtje, gelaafd en gevoederd, vervolgen wij onze weg naar Arnemuiden waar wij twee uur later rond een uur of vijf arriveren. Natuurlijk ter plaatse even de klok bezichtigen waar de muzikalen onder ons het Arnemuider Volkslied ten gehore brengen.

Als de klok van Arnemuiden

Welkom thuis voor ons zal luiden

Wordt de vreugde soms vermengd met droefenis

Als een schip op zee gebleven is

Bij ons geen droefenis want wij spoeden ons naar Spoorzicht om het glas te heffen op de goede afloop van deze fantastische wandeling.

En met het mout

Wordt luider de kout

Verhalen komen los

Over de vleermuizen in het bos

En op maandag in Goes

Voor de eenzame, een pasta bij tante Loes

Tenslotte voor Irene, een staande ovatie

Voor een heerlijke dag en sublieme organisatie

Den Haag, 3 april 2016/MH

 

Fotoverslag van deze wandeling

Dank Michiel, voor je mooie verslag! 

Meer foto's, de route en meer informatie van deze wandeling:

Za 2 april: Veerse wateren Middelburg - Arnemuiden

Za 2 april: Veerse Wateren Middelburg - Arnemuiden

 

DeWandeldate volgen en lid worden?

 

    Het e-mailadres wordt niet getoond op de website.